Skip to content

ΨΕΙΡΕΣ ΣΤΟ ΓΙΑΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ-Marx Factor

Μαΐου 13, 2010

ΑΡΓΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΕΣ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ ΟΤΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΘΕΛΕΙ ΤΟΝ ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.
Ας αφήσουμε τις μαλακίες ο καπιταλισμός ειναι πάντα σε κρίση αλλά σε κάποιες φάσεις ειναι και σε άμυνα. Οταν ειναι σε άμυνα -οπως τη δεκαετία 30 και την 20ετία 50-70- παραχωρεί βάσει σχεδίου ενα υπολογισμένο στη τελευταία του λεπτομέρεια κοινωνικό κράτος-προσωπείο για να αποφύγει τα χειρότερα. Τα χειρότερα το 30 ηταν η επέκταση της Μεγάλης Ρωσικής Επανάστασης σε φάση που δεν ειχε γίνει παρα σε λίγους -τροτσκιστές και ισπανούς αναρχικούς- αντιληπτή η δικτατορική κρατικοκαπιταλιστική φύση του σταλινισμού.
Τα χειρότερα το 50-70 ηταν η επέκταση ενος επαναστατικου μοντέλου Κάστρο-Γκεβάρα αφου το άλλο αντίπαλο δέος ειχε απαξιωθεί αρκετά και απο τα δικά του σφάλματα αλλά και απο τις διογκώσεις και στρεβλώσεις της ψυχροπολεμικής προπαγάνδας.
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΤΩΡΑ?
Δεν υπάρχουν γιατί απλά η βία και η εξαθλίωση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου εξαπλώνεται δεν αμφισβητείται απο κάποιο μαζικό ΚΑΛΟ παράδειγμα η κάποιο ΜΑΖΙΚΟ κίνημα. Ετσι νιώθει ασφάλεια μέσα σε μια ομολογημένη πραγματική η αντιληπτη κρίση οπως ευφυως και κυνικά την αποκαλεί ο Φρήντμαν και προχωρά σε ολοένα σκληρότερα μέτρα τοπικά και παγκόσμια.
ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ?
Ναι αλλά δεν έχει σαφη πόλο γύρω απο τον οποίον να στραφεί. Ο φυσικός πόλος θάτανε η αριστερά και δίνει ισως μόνη της μαζί με τους αντιεξουσιαστές εναν συνεχή μεν απελπισμένο δε αγώνα να αποκτήσει κοινωνική οσμωση. Προς τιμήν του Ανδρέα Καρίτζη διδάκτορα Φιλοσοφίας και μέλους της ΠΓ του ΣΥΝ στη σημερινή Αυγη (2η σελίδα Αν οχι τώρα πότε? αν οχι εδώ που? αν οχι εμείς ποιοι?) για πρώτη φορά ομολογειται θεσμικά η πολιτική εκτίμηση οτι έχουμε χουντα. Η αριστερά επιτέλους αποφασίζει να κινητοποίηση την αναλυτική δύναμη του μαρξισμού και να πει επίσημα κάτι που ειναι στα μυαλά-στόματα ολονών μας και εψαχνε πιο συλλογικό τρόπο έκφρασης. Οι ΑΚ το ειχαν γράψει στους τοιχους μήνες πριν κατα την διαδήλωση στην ΔΕΘ το 2009 «Τετοια δημοκρατία ειχαμε να δουμε απο την χούντα» αλλά οσο σωστοί και να ητανε εχουν διαφορετική επιρροή στα στρώματα της κοινωνίας που δεν μετέχουν καθημερινά στο κίνημα και που οι προσλήψεις τους (η προσλαμβάνουσες οπως προτιμά φίλη και συντρόφισσα να τις λέει) ειναι η τηλεβλάκωση των Μαζικών Μεσων Εξημέρωσης.
ΑΠΟ ΠΟΥ ΗΡΘΕ Η ΨΕΙΡΑ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ?
Ο καπιταλισμός χρησιμοποιει το δίπολο Συντηρητικός -Εργατικός σε ολο τον κόσμο. Σε ψαγμένες κοινωνίες παλαιοκαπιταλιστικου τύπου μπαινουν και οι Φιλελευθεροι σαν Οδοντογλυφίδες στη μέση της αλατοπιπεριερας του παγκοσμιου δικομματισμού. Οταν η πολιτική αλατιέρα δεν διαχειρισθεί τις καπιταλιστικές κρίσεις σύμφωνα με την επιθυμία του κεφαλαίου και χωρις την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση τοτε το κεφάλαιο με τα ΜΜΕ προετοιμάζουν το έδαφος για την ψείρα. Η ψείρα ειναι η θεσμική εκτροπη οπου μη πολιτικοι σχηματισμοι με μια ρητορική ισοπέδωσης και ταξικής πολτοποίησης επιτίτιθενται εναντιων των υπηρετών τους ώστε να μπουρδολογήσουν απέναντι στην κοινωνία και να στρέψουν την κοινωνία εναντιον του υπηρέτη-διαχειριστή πολιτικού και οχι εναντιόν του αφεντικού-κεφαλαιου.
Αφου σε πλήρωνε η ψείρα και την τάισες και χόντρυνε για αυτό ανέβηκε στο γιακά σου Καστανίδη και κάθε Καστανιδη. Αφου την ηθελες μη σε πειράζει που δεν σε θέλει τώρα. Την ειχες σαν ψείρα και τώρα σου ερχεται σαν αυγο του φιδιού. Οποιος σπέρνει καπιταλιστικη διαχείριση θεριζει φασισμό.

Advertisements

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ (Marx Factor)

Απρίλιος 23, 2010

Το χρέος είναι παγκόσμιο. Το χρέος της Ελλάδας σαν ποσοστό του ΑΕΠ είναι σημαντικά μικρότερο απο όλων των ανεπτυγμένων χωρών. Η οικονομία της επίσης αλλά αυτό επιδιορθώνεται με συνολική ανυπακοή στους ιστορικούς σχεδιασμούς της ΕΕ. Οι μορφές εξάρτησης οικονομιών που επιννοούσε το παγκόσμιο κεφάλαιο δεν άλλαξαν απο την εποχη της αποικιοκρατικής εξάπλωσης μέχρι σήμερα, αυτό που άλλαζε ηταν τα εργαλεία και η ταχύτητα υπαγωγής όσο και το μέγεθος. Ετσι οπως οι αποικιοκρατικές δυνάμεις έπνιγαν την βιομηχανική η έστω την βιοτεχνική ανάπτυξη των αποικιών τους και τις υποβάθμιζαν σε κέντρα παραγωγής φτηνών πρωτων υλών για τις βιομηχανίες τους, τώρα τα υπερεθνικά-πλέον-κέντρα υποβαθμίζουν τις οικονομίες σε 3 ζώνες:
Α)Ζώνη κάτεργο παραγωγής τόσο πρώτων υλων οσο και μεταποιημένων αγαθών αρκεί η υπεραξία να βγαίνει ηλεκτρονικά σε ένα απρόσωπο-υπερθνικο-αόρατο-

απυρόβλητο-ανεξέλεγκτο χρηματιστηριακό περιβάλλον. Οι ζώνες αυτές θα έχουν εξαθλιωμένο πληθυσμο και θετικό κρατικό ισοζύγιο πληρωμών.
Β) Ζώνες κατανάλωσης και ολοένα μεγαλύτερης πτώχευσης και εξάρτησης οπου θα ξαφρίζεται οποιος συσσωρευμένος πλούτος απο παρελθόντα χρόνια αλλά και ζώνες οπου θα ξηλώνονται συστηματικά όλα τα συλλογικά και ατομικά δικαιώματα που ανεβάζουν το κόστος παραγωγής η προστατεύουν το δικαίωμα έκφρασης και αντίδρασης. Αυτές είναι οι πιο σημαντικές ζώνες ταξικου πολέμου. Εδώ ανηκουμε και εμείς.
Γ) Ζώνες εκτροπής η πολεμικές ζώνες. Εδώ θα είναι όλα τα «παραβατικά» η «αντιστεκόμενα» κράτη άσχετα απο την αφετηρία η την στόχευση της παράβασης αρκεί να δικαιολογείται υπερεθνικός πόλεμος. Αυτές οι ζώνες υπάρχουν και είναι αναγκαίες γιατί ένας μηχανισμός του καπιταλισμου που υπήρχε υπάρχει και θα υπάρχει ΜΟΝΟ ΣΕ ΚΡΙΣΗ είναι ο πόλεμος. Οι ζώνες αυτές θα χρησιμοποιούνται για να δικαιολογούνε την αμυντική πολεμική βιομηχανία, για να δικαιολογούνε την περιστολή ελευθεριών στη ζώνη Β και για να αναπαραγουνε τα φοβικά αντανακλαστικά της κοινωνίας οπως τα έχει περιγράψει η Ναόμι Κλάιν στη θεωρία του «Κοινωνικού Κλονισμού» Αν δεν υπάρχουν αυτες οι ζώνες θα εφευρίσκονται.

Η μόνη κινητήρια δύναμη αυτού του αυτοκτονικού και θνησιγενούς πλέον συστήματος είναι η ροή υπεραξίας. Η μόνη βραχυπρόθεσμη στόχευσή του πλέον δεν είναι το κέρδος-αυτό εξασφαλίζεται απο την διαχείριση των ζωνών. Αυτό που επιδιώκεται παγκόσμια είναι ο απόλυτος έλεγχος άσχετα αν αυτός θα επιτευχθεί η θα επιτυγχάνεται με αυξημένο κόστος αρα μειωμένα κέρδη. Αν υπάρξουν και κέρδη δεν τους χαλά καθόλου-απώλεια ελέγχου να μην υπάρξει.
Το καθήκον της αμυνόμενης παγκόσμια κοινωνίας είναι:
-Η οργανωμένη η αυθόρμητη απώλεια ελέγχου με πρόκληση η υιοθέτηση τυχαίων απρόβλεπτων κινήσεων η δράσεων που θα εισάγει και θα επαυξάνει τον απρόβλεπτο παράγοντα στη κοινωνικη διαδικασία αρα και την σύγχιση και μπέρδεμα στο μυαλό των σχεδιαστών. Επίσης θα αυξάνει το κόστος ελέγχου.
-Η οργανωμένη η αυθόρμητη μείωση της παραγωγής υπεραξίας. Οιτιδήποτε κάνουν οι οργανωμένες αντιστάσεις αυτοθεσπισμένες η κομματικά ελεγχόμενες που να μειώνει την υπεραξία ανατρέπει τον σχεδιασμό.
-Σαμποτάρισμα της ανάπτυξης. Η ανάπτυξη είναι πίσω απο την περιβαλλοντική κρίση. Η ανάπτυξη είναι ενάντια στην επιβίωση και ευτυχία. Πρέπει να καταπολεμηθεί τόσο σαν έννοια στην εκπαιδευτική διαδικασία οσο και σαν πραγματικότητα μέσα στις κοινωνικές ζυμώσεις
-Αρνηση και ανυπακοή στις οικονομικίσικες προσταγες της κοινωνίας αγοράς. Αρνηση πληρωμών άρνηση συμμετοχής σε χρηματικά επινοήματα (ευρώ-δολλάριο κλπ) . Ακύρωση και εξευτελισμός των εννοιών που βάζουν το χρήμα σαν συστατικό ζωής επιβίωσης και ευτυχίας.
-Ανάπτυξη μιας παράλληλης πραγματικότητας ζωής ανταλλακτικής τελείως έξω απο την πραγματικότητα της αγοράς.
-Συμμετοχική οικονομία οπου ο παραγόμενος πλούτος μιας ομάδας εργασίας παραγωγής προιόντος η υπηρεσίας θα μοιράζεται ανάμεσα στους παραγωγούς και την κοινωνία.
-Αμεση δημοκρατία στη ληψη αποφάσεων.
-Ανατροπή και άρνηση όλης της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τα σχολεία είναι ο ΧΥΤΑ της Βιομηχανικής Εποχής, είναι το Baby Sitting των παιδιών της εργατικής τάξης. Σκοτώνουν την δημιουργικότητα. Πρέπει να αναπτύξουμε εναλλακτική παιδεία αμφιδρομης μάθησης (ο μεγαλύτερος απο τον μικρότερο και αντίστροφα) με έντονο το στοιχειο του παιχνιδιού της ελευθερίας και της κατάργησης ολων των ποινών τιμωριών και αξιολογήσεων.
-Ελευθερία σε όλους τους τομείς εκτός απο τον πλουτισμό. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να περνάει καλύτερα απο τον άλλον. Η ελευθερία θα αφορά την πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες και την πρόσβαση στην ηδονή και ευτυχία. Οποια ομάδα η άτομο του λείψουν τα γκατζετάκια γκλαμουριάς της καπιταλιστικής βαρβαρότητας θα ψυχοθεραπεύεται και μετά θα επανέρχεται στη κοινωνία.
Αυτά πετυχαίνονται και με οργανωμένη αντιδραση αλλα και με υιοθεσία αυτού του μοντέλου στη πράξη. Δηλαδή εκτός απο την σύγκρουση της κοινωνίας δεν έχει κανένα νόημα η αντίδρασή μας αν δεν αρχίζουμε παράλληλα ακτιβιστικά να ζούμε και να φτιάχνουμε αυτές τις παράλληλες εναλλακτικές μορφες άρνησης του συστήματος. Δεν έχει νόημα να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα αν δεν μπορούμε να ζήσουμε στη πράξη το άλλο. Η υπαρξη «καλου παραδείγματος» παράλληλα με την διαδικασία ανατροπής μόνο να μεγαλώσει τη μαζικότητα αυτής της ανατροπής μπορεί δίνοντας στη κοινωνία το όραμα του «εφικτου».

Marx Factor

ΤΟ ΠΟΤΟ ΤΟΥ ΑΘΩΟΥ

Απρίλιος 18, 2010
tags:

Ηρθε η ώρα να ξεσκονίσω τα βιβλία. Πρέπει ξανά να τα κρύψω. Πόσα χρόνια είχα να το κάνω αυτό? Νόμισα κάποτε πως πέρασε για πάντα, βλέμμα ελπίδας θαμπή εικόνα ρυτίδας. Τι ωραία…φοβόμαστε ξανά, οπως τότε πουμασταν μικρά, ανάμνηση φρέσκιας νιότης, πρώτη ενοχή, η επερχόμενη τύφλωση της πρώτης εκσπερμάτωσης…τα βιβλία να κρύψουμε τα βιβλία. Καλά δεν πιστεύουμε στη Κόλαση αυτό ευτυχώς το ξεπεράσαμε, ούτε και στον Παράδεισο, μόνο ειρωνικά μειδιάματα φέρνει η εικόνα, η κουβέντα, η εκπομπή. Τα ξέρουμε τα ξεπεράσαμε ομως πόσο μας έλλειψε ο φόβος…πήγες διαδήλωση? οχι ..ποιός είναι αυτός που με ρωτά? ποιος είν’αυτός που με κοιτά? ποιός τη σκιά μου ακολουθεί …κινήσεις που παλιά του έρωτα θα θύμιζαν παιχνίδια στην ώρα τούτη τη νοσταλγική τη φυλακή μου τη προσωπική γεμίζουνε στολίδια.
Τους πιάσανε! ηταν τρομοκράτες…βρήκαν τα βιβλία..τους είδε κάποιος κάπου..ειναι γνωστοί γνωστών..ευτυχως τη γλύτωσα..δε με είδε κανείς..δεν εχω γνωστούς δεν είμαι ένοχος απλά φοβάμαι και πρέπει να εξαφανίσω τα λίγα στοιχεία που με συνδέουν με τα νιάτα μου…τα λίγα στοιχεία που μπορεί να τα αξιοποιήσουνε και να μου στερήσουν την ελευθερία μου..την ελευθερία μου? δεν εχω γνωστούς..δεν είμαι ενοχος …γιατί δεν είμαι…δεν πιστεύω στη κόλαση γιατί την ζώ..δεν πάω διαδήλωση γιατί?..ααα..πρέπει πρώτα να φτιάξω τον εαυτό μου και μετά τον κόσμο..το βρήκα..εχω άλλοθι νομιμότητας δεν θα με πούνε στις ειδήσεις. Δεν είμαι είδηση, δεν έχω συνείδηση.
Το βράδυ στο μπαρ θα αφήσω το βλέμμα μου στη φούστα τη σκιστή να τριγυρίσει, θα κάνω αδιάφορα ένα κλικ δεξιά η μπύρα να γεμίσει και ένα ευχαριστώ δεν φτάνει στα αυτιά των γύρω μου καθώς η ευγνωμοσύνη είναι για αυτούς που δεν σταμάτησαν ούτε στη δικαιοσύνη. Ετσι μικρός ασήμαντος και ασφαλής κι απ΄το χαμόγελό σου- το τελευταίο βιβλίο θα πετώ μη φτάσει στο μυαλό σου. Γιατί και αν εσύ ελεύθερα σταθείς απέναντί τους ποιός θάπομείνει να τα πιώ μέχρι να πω ..ζωή αντε γαμήσου..

Marx Factor

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΝΟΧΗΣ

Μαρτίου 6, 2010

Το χρέος της Ελλάδας απειλεί το ευρώ και την ευροζώνη. Δεν έχουμε χρήματα να πληρώσουμε τους μισθούς. Δεν θέλουμε χρήματα θέλουμε να δανειζόμαστε με τους ίδιους όρους. Μετά την ανακοίνωση των μέτρων ανέβηκε το spread στις 296 μονάδες βάσης από τις 286 που ήταν την προηγούμενη Τετάρτη. Η ΕΕ χαιρετίζει τα μέτρα. Οι διεθνείς αγορές ικανοποιημένες από τα μέτρα. ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ!! Τότε γιατί ανέβηκε το spread?
Μέσα σε όλη την μπουρδολογία πατριωτικές φούσκες και ανέξοδες συζητήσεις στο χρεωκοπημένο σύστημα της εκπροσώπησης μεταξύ χορτάτων διέφυγε η πραγματική είδηση της εβδομάδας. Οτι αυτό που όλοι χτυπιόταν κάτω να κάνει η Ελλάδα, οταν τόκανε και το χαιρέτισαν ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΟ SPREAD ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΕΒΑΣΕ.
Γιατί?
Για να το καταλάβουμε πρέπει να δεχτούμε επιτέλους αυτό που είπε ο Μαρξ οτι το σύστημα αυτό υπάρχει μόνο σε συνεχή κρίση. Πρέπει επίσης να καταλάβουμε το πως και γιατί τυπώνεται πλέον το χρήμα οπως και το που. Για αυτό δείτε τη σειρά Money as Debt που ανέβασα στον τοίχο μου στο Facebook και δείτε και τα 5 κομμάτια της. Επιγραμματικά σας λέω οτι όσο υπάρχει χρέος τόσο τυπώνει το διεθνές σύστημα χρήμα. Συμβατικά έχει επικρατήσει μιά αναλογία περίπου 1 προς 10 αλλά δεν τηρείται πάντα. Μετά τη πτώση του υπαρκτου σοσιαλισμού το Παγκόσμιο Χρηματιστhριακό Προιόν εφτασε να είναι 11 φορές μεγαλύτερο απο ολο το πλούτο της γης. Αυτό πρακτικά σημαίνει οτι αν ολοι οι παίκτες θέλαν αύριο να εξαργυρώσουν τα κέρδη τους θα έπαιρναν ολο τον πλούτο της γης και θα μας έβαζαν να δουλεύουμε τζάμπα σε 11 κύκλους με μέση ανάπτυξη ίδια με αυτή που παρήγαγε τα σημερινά 68 τρισεκατομμύρια δολλάρια που υπολογίζεται ο πλούτος της γης ωστε να εισπράξουν αυτοί η τα παιδιά τους μετά απο αγνωστο χρονικό διάστημα τα περίπου 740 τρισεκατομμύρια που έχουν παίξει στην παγκόσμια χρηματιστηριακή αγορά.
Η ζωή δεν είναι στατική. Αυτή η ανεδαφική άπληστη και φρούδα επιθυμία τους είναι ένα το κρατούμενο. Ξέρουν οτι μέχρι να γίνει αυτό οι κοινωνίες πρέπει να παράγουν και να επιβιώνουν. Ξέρουν οτι αμα συνειδητοποιήσουμε οτι πρέπει να γίνουμε 11 φορές φτωχότεροι απο όσο ηδη είμαστε θα αντιδράσουμε. Θα υπάρξουν εξεγέρσεις και βίαιες μάλιστα, αρα πρέπει να κάνουν 3 πράγματα.
– Να κτίσουν συναίνεση για περιορισμό της ποιότητας ζωής μας.
– Να τρομοκρατήσουν την κοινωνία ωστε να μην εξεγερθεί.
– Να πουλάνε ελπίδα όσο υπακούμε.
Αυτά τα 3 πρέπει να τα επαναλαμβάνουν σε τακτούς κύκλους γιατί σε κάθε ολοκλήρωση στόχου θα δημιουργούνται και πιο πολλά κοινωνικά ρήγματα και η πίεση της δυνητικής εξέγερσης θα απαιτεί περισσότερη τέχνη-τρόμο και κεφάλαια (καθρεφτάκια και χάντρες για τους ιθαγενείς) για να περιοριστεί και να εγκυτιωθεί η κοινωνική δυναμική.
Υπάρχουν πολλές ιδέες κοροιδέματος της κοινωνίας και πολλές τακτικές αλλά ποτέ κανείς δεν ξέρει απο πριν πως δουλεύει στην πράξη η καθεμιά. Η δοκιμή – σε περίπτωση αποτυχίας- έχει τόσο μεγαλύτερο κόστος όσο μεγαλύτερη είναι η οικονομία που δοκιμάζεται. Απο την άλλη πλευρά η επιτυχία έχει τόσο μικρότερη αξιοπιστία και εγγύηση επαναληψιμότητας οσο μικρότερη είναι η οικονομία που δοκιμάζεται. Αλλο να κάνεις ένα πείραμα στην Αργεντινή, να την χρεωκοπήσεις και να την βάλεις να σου δουλεύει τζάμπα χωρίς να εξεγείρεται και άλλο να το κάνεις αυτό στην Γερμανία. Κανείς δεν θα νοιαστεί για πολύ καιρό για την Αργεντινή. Ολοι θα κοιτάνε την Γερμανία. Το αναφέρω σαν παράδειγμα γιατί το έκαναν ήδη στην Αργεντινή. Απέτυχαν γιατί το αποτέλεσμα μετά την χρεωκοπία ήταν μια αριστερή στροφή της χώρας και μια σειρά καταλήψεων σε εργοστάσια που οδήγησε σε επιτυχημένα αυτοδιοικούμενα κέντρα παραγωγής στα χέρια των εργατών με την ανοχή της κυβέρνησης και την στήριξη της τοπικής κοινωνίας.
Πρέπει λοιπόν να διαλέξουν μια οικονομία τόσο μικρή ώστε να μην κινδυνέψουνε αν αποτύχουν σε γενίκευση μιάς εξέγερσης που θα επηρεάσει αυτή την συνεχή τροφοδοσία υπεραξίας για 11 κύκλους ανάπτυξης που ανέφερα αλλά που να χρησιμοποιηθή σαν μοντέλο επέκτασης σε μιά ευρύτερη οικονομική μονάδα στην οποία συμβατικά ανήκει. Εδω μπαίνει η Ελλάδα σαν μέλος της ΕΕ και σαν μέλος της ευρωζώνης. Θα μπορούσε νάναι η Πορτογαλλία η Ισπανία η Ιρλανδία η Ιταλία. Γιατί η Ελλάδα?
Εχει σημασία το ερώτημα?
Στην ουσία του σχεδιασμού δεν έχει. Αν καταλάβουμε τι θέλουν και πως θέλουν να το πετύχουν πρέπει να αντιδρούμε συνέχεια σε όποιο μέρος και αν δοκιμάζεται. Εχει σημασία το ερώτημα γιατί είμαστε Ελληνες και θα μας επηρεάσει άμεσα πριν επηρεάσει και τους υπόλοιπους. Αν δεν αντιδράσουμε εδώ και δεν κάνουμε το πείραμα να αποτύχει τότε δεν θα αντιδράσουμε για κανέναν άλλο οπουδήποτε και αν είναι γιατί είμαστε αρκετά ανόητοι σαν είδος (οι άνθρωποι) ώστε να μην αντιλαμβανόμαστε την μεγάλη εικόνα.
Οι λόγοι που διάλεξαν την Ελλάδα είναι οι παρακάτω, κατα την γνώμη μου, και τους διακρίνω σε επίκαιρους και κλασσικούς η θεσμικούς αν προτιμάτε:
Οι επίκαιροι είναι:
-Μιά κυβέρνηση πλατιάς αποδοχής με αριστερή φρασεολογία και δεξιά πολιτική (ανέκαθεν)
-Ενας πρωθυπουργός διεθνούς ακτινοβολίας με κρίσιμες επεμβάσεις στήριξης των διεθνών σχεδιασμών ( Βομβαρδισμοι Σερβίας, Ευρωπαική προοπτικη Τουρκίας, Στήριξη πολέμων ΗΠΑ, Συμμετοχή στην Ευρωζώνη, Αποδοχή πολιτικής χειρισμού μετανάστευσης Frontex κλπ)
-Μιά ισχνή ως ανύπαρκτη τοπική παραγωγή
-Μιά κατανάλωση αμερικάνικου τύπου 50’ς
Οι κλασσικοί λόγοι η θεσμικοί είναι:
-Ενας συντηρητικός σκληρος πυρήνας κοινωνικός με πίστη σε ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, πατριδολαγνεία, ροπή προς δικτατορικές η μονοκρατορικές η οικογενειοκρατικές μορφές διακυβέρνησης) Αυτό έχει τις ρίζες του στο Βυζάντιο. Στη θέση της Βασιλικής οικογένειας που την στήριζε το 30% (σκληρός πυρήνας) βάλτε τις οικογένειες -δυναστείες Καραμανλή Παπανδρέου και έχετε μιά ζωντανή εικόνα του λόγου αυτού.
-Ενα δημόσιο οχημα εξαγοράς ψήφων και ανταμοιβής επιδραστικών φίλων ( σύμβουλοι και γραμματείς με παχυλότατους μισθούς και ακόμα παχυλότερα έξοδα παράστασης -ζωής όσο καιρό είναι στα πράγματα)
-Ενα σύστημα μεταπρατικής αεριτζίδικης φοροδιαφεύγουσας απατεωνίστικης πλουτοκρατίας με κεφαλή τις τράπεζες και εκλεκτά μέλη εφοπλιστές εκδότες βιομήχανους χρηματιστές εργολάβους, που ποτέ δεν πλήρωνε φόρους παρά κάτι προκλητικά χαμηλά ποσά που και αυτά τα αυξομείωναν κατα το δοκούν οι πολιτικοί για να εκβιάζουν οικονομική στήριξη οχι για το Κράτος αλλά για το κόμμα η την τσέπη τους. Αυτή η πλουτοκρατία έχει τις ρίζες της στους Εφοπλιστές -πειρατές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και στους Προσκυνητές των Οθωμανών εμποροτραπεζίτες Φαναριώτες. Αργότερα εμπλουτίστηκε με πλούσιους έλληνες διασποράς (Αλεξάνδρεια κυρίως). Οι πολυδιαφημισμένοι μετανάστες η ομογένεια ΗΠΑ-Γερμανία-Αυστραλία -Καναδάς έχει τόσο προκλητική αποχή απο τα κοινωνικο-οικονομικά δρώμενα της Ελλάδας τον μισό του προηγούμενου αιώνα που θάτανε γελοίο να τους αναφέρω…
-Μια ισχυρότατη οικονομικά Εκκλησία και ακόμα ισχυρότερης πνευματικής επιρροής που λειτουργούσε σαν πυροσβέστης κάθε κοινωνικής αντίδρασης απο την εποχή της ιδρυσής της 2000 χρόνια τώρα. Αυτό το ξέρουν καλά τα διεθνή χρηματοπιστωτικά κέντρα και το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να την ασημώσουν καλά και την έχουν στη τσέπη τους.
-Ενα εξαιρετικά αποτελεσματικό σύστημα ΜΜΕ -εφημερίδων που ηλιθιοποιεί και παραπλανεί την ελληνική κοινωνία τουλάχιστον απο το 1936 και μετά με απότομη αυξηση της επιρροής του και σημείο καμπής το 1986 όπου δώθηκαν δωρεάν ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες σε μέσα άμεσα ελεγχόμενα απο το τραπεζικο -εφοπλιστικο-εργολαβικό κεφάλαιο της Ελλάδας.
-Ενας προνομιακός γεωπολιτικός χώρος διακοπών επικοινωνίας εμπορίου με κρυμμένους πόρους και στρατηγική τοποθέτηση μεταξύ Ανατολής-Δυσης καθώς και ένας χώρος με επιρροή στις Σλαυικές χώρες και λόγω φυλετικής συγγένειας που για εθνικούς λόγους ντύνεται το ένδυμα της θρησκευτικής συγγένειας. Δεν θα ξεχάσουν ποτέ τα διεθνή κέντρα οτι χωρίς την διαμεσολάβηση της Ελληνικής πολιτικής δεν θα σερνότανε τόσο εύκολα ολα τα Βαλκάνια στο ΝΑΤΟ και δεν θα σταματούσαν οι Σέρβοι να αντιδρούνε στο διαμελισμό της πατρίδας τους.
-Ενας κοινωνικός ιστός εξάρτησης. Τα παιδιά ακόμα και παντρεμμένα μένουν η βοηθιούνται απο τους γονείς και αυτή η μικροκοινωνία εξάρτησης μεγενθύνεται και μας κάνει μιά χώρα με πληθυσμό πρόθυμο να πουληθεί, να εξαρτιέται. Ο ευφημισμός και ο εξορκισμός αυτής της δουλοπρέπειας παρήγαγε το περίφημο «του έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει» γιατί ο καημένος ο ποιητής έβλεπε το αντίθετο και προσπαθούσε να το εξορκίσει και να ξεσηκώσει τον κόσμο.
-Μια κοινωνία με αδρανείς αγρότες εξ αιτίας της ΚΑΠ. Οι αγρότες και το επίπεδό τους καθορίζει και τον βαθμό ανάπτυξης αλλά και τον βαθμό αντίδρασης μιάς χώρας σε ληστρική του εισοδήματος πολιτική. Οι πιο ανεπτυγμένες χώρες έχουν πλούσιους και καλοζωισμένους και παραγωγικούς αγρότες. Εδώ τους πληρώνουν για να κάθονται και μόλις τολμήσουν να παραγουν κάτι τους το αγοράζουν τόσο φτηνά ώστε να τους χρεώσουν να τους αποθαρρύνουν και να γυρίσουν πίσω στο τάβλι και στο καφενείο. Μην ξεχνάμε οτι οι 4 τελευταίες πετυχημένες εξεγέρσεις-επαναστάσεις γίναν σε αγροτικές κοινωνίες απο αγρότες και φοιτητές ( Κίνα-Κούβα-Νικαράγουα-Ζαπατίστας)…λέω πετυχημένες στον βραχυπρόθεσμο στόχο της ανατροπής.

Αυτοί είναι κατα την γνώμη μου οι επίκαιροι και οι κλασσικοί λόγοι που διάλεξαν την Ελλάδα, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη γιατί κατά την γνώμη μου τους ενδιέφερε η ταχύτητα αποδοχής και επιτυχίας του πειράματος και δευτερευόντως οι επιπτώσεις που θα είχε αυτό στην ίδια τη χώρα.
Η δική μας στάση?
Ανυπακοή-Σεισάχθεια (αναστολή πληρωμών σε ατομικό και εθνικό επίπεδο) -διαρκής απεργία και κοινωνική αναταραχή τώρα που είμαστε στην προσοχή των διεθνών ΜΜΕ ώστε να φαίνεται η αποτυχία του πειράματος. Οχι οτι δεν θα το προσπαθήσουν αλλού αν αποτύχει εδώ…αλλά έτσι όπως χαλάσαμε σαν κοινωνία δεν θα αντιδράσουμε οταν θα κλέψουν την ζωή του Ισπανού εργαζόμενου. Εδώ καλά-καλά δεν αντιδράμε τώρα που κλέβουν τη δική μας ζωή, η τουλάχιστον δεν αντιδράμε οπως θα έπρεπε ώστε να τους φοβίσουμε και να αναδιπλωθούν. Αν δεν συμφωνεί όλη η κοινωνία οτι πρέπει να ανατραπεί ο καπιταλισμός τουλάχιστον ας καταλάβει οτι το πείραμά τους πρέπει να αποτύχει.